En Desmotivaciones desde:
27.11.2010
Última sesión:
Votos recibidos:
bueno▲ 21440 | ▼malo 493





LOS MEJORES CARTELES DE
abrazos alegria alma amigos amistad amor animales anime arte ausencia ayuda besos bogota caracter casa celos cine comida confianza corazon chiste criticas debilidad deportes desamor deseos desmotivaciones destino dinero dios distancia dolor dormir enemigo enfados escuela espana esperanza examenes facebook fail familia felicidad fiesta filosofia fisico frases futbol gatos graciosas guerra hipster historia humor ideas idioma ignorancia imaginacion imposible infancia internet libertad literatura llorar locura madre madurar memes mentira mexico miedo motivaciones muerte mujer mundo musica naruto naturaleza navidad obstaculos odio olvidar padre padres pasado pensamientos pokemon politica problemas promesas recuerdos religion risa rock sentimientos sexo silencio simpsons sociedad soledad sonrisa sueños tatuajes tetas tonto trabajo tristeza tuenti verano vida videojuegos
Número de visitas: 12803302363 | Usuarios registrados: 2089423 | Clasificación de usuarios
Carteles en la página: 8029579, hoy: 9, ayer: 29
blog.desmotivaciones.es
Contacto | Reglas
▲▲▲
Carteles en la página: 8029579, hoy: 9, ayer: 29
blog.desmotivaciones.es
Contacto | Reglas
▲▲▲































![Völuspá - 1
Hljóðs bið ek allar
helgar kindir,
meiri ok minni,
mögu Heimdallar.
Vildu at ek, Valföðr,
vel fyr telja
forn spjöll fira,
þau er fremst um man.
2
Ek man jötna
ár um borna,
þá er forðum mik
fœdda höfðu.
Níu man ek heima,
níu íviðjur,
mjötvið mæran,
fyr mold neðan.
3
Ár var alda
þar er Ymir byggði,
vara sandr né sær
né svalar unnir.
Jörð fannsk æva
né upphiminn,
gap var ginnunga,
en gras hvergi.
4
Áðr Burs synir
bjöðum um yppðu,
þeir er Miðgarð
mæran skópu.
Sól skein sunnan
á salar steina,
þá var grund gróin
grœnum lauki.
5
Sól varp sunnan,
sinni mána,
hendi inni hœgri
um himinjódyr.
Sól þat né vissi
hvar hon sali átti,
stjörnur þat né vissu
hvar þær staði áttu,
Máni þat né vissi
hvat hann megins átti.
6
Þá gengu regin öll
á rökstóla,
ginnheilög goð,
ok um þat gættusk:
nótt ok niðjum
nöfn um gáfu,
morgin hétu
ok miðjan dag,
undorn ok aptan,
árum at telja.
7
Hittusk æsir
á Iðavelli,
þeir er hörg ok hof
hátimbruðu,
afla lögðu,
auð smíðuðu,
tangir skópu,
ok tól gørðu.
8
Teflðu í túni,
teitir váru,
var þeim vettergis
vant ór gulli,
unz þrjár kvámu
þursa meyjar,
ámáttkar mjök,
ór Jötunheimum.
9
Þá gengu regin öll
á rökstóla,
ginnheilög goð,
ok um þat gættusk,
hverr skyldi dverga
dróttir skepja,
ór Brimis blóði
ok ór Bláins leggjum.
10
Þar var Mótsognir
mæztr um orðinn
dverga allra,
en Durinn annarr.
Þeir mannlíkön
mörg um gørðu,
dvergar, ór jörðu,
sem Durinn sagði.
11
Nýi ok Niði,
Norðri ok Suðri,
Austri ok Vestri,
Alþjófr, Dvalinn,
[Nár ok Náinn,
Nípingr, Dáinn,]
Bífurr, Báfurr,
Bömburr, Nóri,
Án ok Ánarr,
Ái, Mjöðvitnir.
12
Veigr ok Gandalfr,
Vindalfr, Þráinn,
Þekkr ok Þorinn,
Þrór, Litr ok Vitr,
Nár ok Nýráðr,
nú hefi ek dverga,
Reginn ok Ráðsviðr,
rétt um talða.
13
Fíli, Kíli,
Fundinn, Náli,
Hepti, Víli,
Hanarr, Svíorr,
[Nár ok Náinn,
Nípingr, Dáinn,
Billingr, Brúni,
Bíldr ok Búri,]
Frár, Hornbori,
Frægr ok Lóni,
Aurvangr, Jari,
Eikinskjaldi.
14
Mál er dverga
í Dvalins liði
ljóna kindum
til Lofars telja,
þeir er sóttu
frá salar steini
Aurvanga sjöt
til Jöruvalla.
15
Þar var Draupnir
ok Dolgþrasir,
Hár, Haugspori,
Hlévangr, Glóinn,
[Dóri, Óri,
Dúfr, Andvari,]
Skirvir, Virvir,
Skáfiðr, Ái.
Álfr ok Yngvi,
Eikinskjaldi,
Fjalarr ok Frosti,
Finnr ok Ginnarr.
16
Þat mun uppi,
meðan öld lifir,
langniðja tal
Lofars hafat.
17
Unz þrír kvámu
ór því liði
öflgir ok ástgir
æsir at húsi,
fundu á landi
lítt megandi
Ask ok Emblu
ørlöglausa.
18
Önd þau né áttu,
óð þau né höfðu,
lá né læti
né litu goða.
Önd gaf Óðinn,
óð gaf Hœnir,
lá gaf Lóðurr
ok litu goða.
19
Ask veit ek standa,
heitir Yggdrasill,
hár baðmr ausinn
hvítaauri,
þaðan koma döggvar
þærs í dala falla,
stendr æ yfir grœnn
Urðarbrunni.
20
Þaðan koma meyjar,
margs vitandi,
þrjár ór þeim sæ
er und þolli stendr.
Urð hétu eina,
aðra Verðandi,
- skáru á skíði -
Skuld ina þriðju.
Þær lög lögðu,
þær líf kuru
alda börnum,
ørlög seggja.
21
Þat man hon folkvíg
fyrst í heimi,
er Gullveigu
geirum studdu
ok í höll Hárs
hana brenndu -
þrysvar brenndu
þrysvar borna,
opt, ósjaldan -
þó hon enn lifir.
22
Heiði hana hétu
hvars til húsa kom,
völu vel spá,
vitti hon ganda.
Seið hon kunni,
seið hon leikin,
æ var hon angan
illrar þjóðar.
23
Þá gengu regin öll
á rökstóla,
ginnheilög goð,
ok um þat gættusk,
hvárt skyldu æsir
afráð gjalda
eða skyldu goðin öll
gildi eiga.
24
Fleygði Óðinn
ok í folk um skaut,
þat var enn folkvíg
fyrst í heimi.
Brotinn var borðveggr
borgar ása,
knáttu vanir vígspá
völlu sporna.
25
Þá gengu regin öll
á rökstóla,
ginnheilög goð,
ok um þat gættusk,
hverr hefði lopt allt
lævi blandit
eða ætt jötuns
Óðs mey gefna.
26
Þórr einn þar vá,
þrunginn móði,
hann sjaldan sitr
er hann slíkt um fregn.
Á gengusk eiðar,
orð ok sœri,
mál öll meginlig,
er á meðal fóru.
27
Veit hon Heimdallar
hljóð um fólgit
undir heiðvönum
helgum baðmi.
Á sér hon ausask
aurgum forsi
af veði Valföðrs -
vituð ér enn, eða hvat ?
28
Ein sat hon úti,
þá er inn aldni kom,
yggjungr ása
ok í augu leit:
Hvers fregnið mik?
Hví freistið mín?
Allt veit ek, Óðinn,
hvar þú auga falt:
í inum mæra
Mímis brunni!
Drekkr mjöð Mímir
morgin hverjan
af veði Valföðrs!
Vituð ér enn, eða hvat ?
29
Valði henni Herföðr
hringa ok men,
fé, spjöll spaklig
ok spáganda:
sá hon vítt ok um vítt
of veröld hverja.
30
Sá hon valkyrjur
vítt um komnar,
görvar at ríða
til Goðþjóðar.
Skuld helt skildi,
en Skögul önnur,
Gunnr, Hildr, Göndul
ok Geirskögul.
Nú eru talðar
nönnur Herjans,
görvar at ríða
grund, valkyrjur.
31
Ek sá Baldri,
blóðgom tívur,
Óðins barni,
ørlög fólgin:
stóð um vaxinn
völlum hærri
mjór ok mjök fagr
mistilteinn.
32
Varð af þeim meiði,
er mær sýndisk,
harmflaug hættlig:
Höðr nam skjóta.
Baldrs bróðir var
of borinn snemma,
sá nam, Óðins sonr,
einnættr vega.
33
Þó hann æva hendr
né höfuð kembði,
áðr á bál um bar
Baldrs andskota.
En Frigg um grét
í Fensölum
vá Valhallar -
vituð ér enn, eða hvat ?
34
Þá kná Vála
vígbönd snúa,
heldr váru harðgör
höpt, ór þörmum.
35
Hapt sá hon liggja
undir hvera lundi,
lægjarns líki
Loka áþekkjan.
Þar sitr Sigyn,
þeygi um sínum
ver velglýjuð -
vituð ér enn, eða hvat ?
35b
Geyr garmr mjök
fyr Gnipahelli,
festr mun slitna,
en freki renna.
Fram sé ek lengra
fjölð kann ek segja,
um ragna rök
röm sigtíva.
36
Á fellr austan
um eitrdala
söxum ok sverðum:
Slíðr heitir sú.
37
Stóð fyr norðan,
á Niðavöllum,
salr ór gulli
Sindra ættar,
en annarr stóð
á Ókólni,
bjórsalr jötuns,
en sá Brimir heitir.
38
Sal sá hon standa
sólu fjarri
Náströndu á,
norðr horfa dyrr.
Fellu eitrdropar
inn um ljóra,
sá er undinn salr
orma hryggjum.
39
Sá hon þar vaða
þunga strauma
menn meinsvara
ok morðvarga
ok þanns annars glepr
eyrarúnu.
Þar saug Niðhöggr
nái framgengna,
sleit vargr vera -
vituð ér enn, eða hvat ?
40
Austr sat in aldna
í Járnviði
ok fœddi þar
Fenris kindir.
Verðr af þeim öllum
einna nøkkurr
tungls tjúgari
í trolls hami.
41
Fyllisk fjörvi
feigra manna,
rýðr ragna sjöt
rauðum dreyra.
Svört verða sólskin
of sumur eptir,
veðr öll válynd -
vituð ér enn, eða hvat ?
42
Sat þar á haugi
ok sló hörpu
gýgjar hirðir,
glaðr Eggþér.
Gól um hánum
í Gaglviði
fagrrauðr hani,
sá er Fjalarr heitir.
43
Gól um ásum
Gullinkambi,
sá vekr hölða
at Herjaföðrs,
en annarr gelr
fyr jörð neðan,
sótrauðr hani,
at sölum Heljar.
44
Geyr garmr mjök
fyr Gnipahelli,
festr mun slitna,
en freki renna.
Fiölð veit hon frœða,
fram sé ek lengra
um ragna rök
röm sigtíva.
45
Brœðr munu berjask
ok at bönom verðask,
munu systrungar
sifjum spilla.
Hart er í heimi,
hórdómr mikill,
skeggöld, skálmöld,
skildir ro klofnir,
vindöld, vargöld
áðr veröld steypisk,
[grundir gjalla,
gífr fljúgandi]
mun engi maðr
öðrum þyrma.
46
Leika Míms synir,
en mjötuðr kyndisk
at inu galla
Gjallarhorni.
Hátt blæss Heimdallr,
horn er á lopti,
mælir Óðinn
við Míms höfuð.
47
Skelfr Yggdrasils
askr standandi,
ymr it aldna tré,
en jötunn losnar.
Hræðask allir
á helvegum,
áðr Surtar þann
sefi of gleypir.
49
Geyr nú garmr mjök
fyr Gnipahelli,
festr mun slitna,
en freki renna.
50
Hrymr ekr austan,
hefisk lind fyrir,
snýsk Jörmungandr
í jötunmóði.
Ormr knýr unnir,
en ari hlakkar,
slítr nái Niðfölr,
Naglfar losnar.
51
Kjóll ferr austan,
koma munu Muspells
um lög lýðir,
en Loki stýrir.
Fara fífls megir
með freka allir,
þeim er bróðir
Býleipts í för.
48
Hvat er með ásum ?
Hvat er með álfum ?
Gnýr allr jötunheimr,
æsir ro á þingi,
stynja dvergar
fyr steindurum,
veggbergs vísir -
vituð ér enn, eða hvat ?
52
Surtr ferr sunnan
með sviga lævi,
skínn af sverði
sól valtíva.
Griótbjörg gnata,
en gífr rata,
troða halir helveg,
en himinn klofnar.
53
Þá kømr Hlínar
harmr annarr fram,
er Óðinn ferr
við úlf vega,
en bani Belja
bjartr at Surti,
þá mun Friggjar
falla angan.
54
Geyr nú garmr mjök
fyr Gnipahelli,
festr mun slitna,
en freki renna.
55
Þá kømr inn mikli
mögr Sigföður,
Víðarr, vega
at valdýri.
Lætr hann megi Hveðrungs
mund um standa
hjör til hjarta:
þá er hefnt föður.
55b
Gínn lopt yfir
lindi jarðar,
gapa ýgs kjaptar
orms í hæðum.
Mun Óðins son
eitri mœta
vargs at dauða
Víðars niðja.
56
Þá kømr inn mæri
mögr Hlöðynjar,
gengr Óðins sonr
við orm vega,
drepr hann af móði
Miðgarðs véur,
- munu halir allir
heimstöð ryðja -
gengr fet níu
Fjörgynjar burr
neppr frá naðri
níðs ókvíðnum.
57
Sól tér sortna,
sígr fold í mar,
hverfa af himni
heiðar stjörnur,
geisar eimi
við aldrnara,
leikr hár hiti
við himin sjálfan.
58
Geyr nú garmr mjök
fyr Gnipahelli,
festr mun slitna,
en freki renna.
59
Sér hon upp koma
öðru sinni
jörð ór ægi
iðjagrœna.
Falla forsar,
flýgr örn yfir,
sá er á fjalli
fiska veiðir.
60
Finnask æsir
á Iðavelli
ok um moldþinur
máttkan dœma
ok minnask þar
á megindóma
ok á Fimbultýs
fornar rúnar.
61
Þar munu eptir
undrsamligar
gullnar töflur
í grasi finnask,
þærs í árdaga
áttar höfðu.
62
Munu ósánir
akrar vaxa,
böls mun alls batna,
Baldr mun koma.
Búa þeir Höðr ok Baldr
Hropts sigtóptir
vel, valtívar -
vituð ér enn, eða hvat ?
63
Þá kná Hœnir
hlautvið kjósa,
ok burir byggja
brœðra tveggja
vindheim víðan -
vituð ér enn, eða hvat ?
64
Sal sér hon standa
sólu fegra,
gulli þakðan,
á Gimléi:
þar skulu dyggvar
dróttir byggja
ok um aldrdaga
yndis njóta.
65
Þá kømr inn ríki
at regindómi
öflugr ofan,
sá er öllu ræðr.
66
Þar kømr inn dimmi
dreki fljúgandi,
naðr fránn, neðan
frá Niðafjöllum.
Berr sér í fjöðrum
- flýgr völl yfir -
Níðhöggr nái -
nú mun hon søkkvask.](http://img.desmotivaciones.es/201609/historia-destino-imagenes.jpg)

















